Έχουν οι λέξεις μνήμη;
Έχουν σώμα;
Έχουν καρδιά;
Και η τροφή;
Πώς ταξιδεύει η τροφή για να φθάσει στο χαρτί;
Και από εκεί να γίνει το βίωμα εικόνα,
η εικόνα λέξεις, οι λέξεις ποίημα.
Και γιατί όχι και το ποίημα τραγούδι.
Μικροί ποιητές σε έναν ΕΠΑΛ.ληλο κόσμο,
εμείς.
Αλλά κάθε κόσμος, κάθε σχολείο, κάθε παιδί
Κουβαλάει μέσα του μια θάλασσα.
Μια θάλασσα που ναι, σηκώνει κύματα και αντάρα
Αλλά αρκεί μια στιγμή
Σχεδόν μητρική
Για να τη γαληνέψει.
…Τα παιδιά των ΕΠΑ.Λ. μπορεί να θεωρούνται λίγο πιο ατίθασα παιδιά, είναι ωστόσο και εκείνα που είναι λίγο πιο συναισθηματικά, που έχουν ένα πλεόνασμα θα λέγαμε συναισθημάτων. Και αυτό το πλεόνασμα είναι η σπουδαιότερη βάση για την ποίηση. Γιατί η ποίηση δεν αγαπά την κανονικότητα. Δεν την ενδιαφέρει η ορθογραφία και η σύνταξη. Ζητά αυτό που δεν εγγράφεται σε κάποιον κανόνα. Αυτό που σπάει και ψάχνει να βρει τη θέση του στον κόσμο. Και έτσι σπασμένο, με ανοιχτή καρδιά στα πράγματα αιώνια αναζητά να χωρέσει κάπου. Ίσως γιατί του έχουν μάθει πως πρέπει κάπου να χωρά για να μπορεί να υπάρξει.
Αφιερώνω τη σημερινή παρουσίαση που πραγματοποιήθηκε στο τέλος του Φεστιβάλ στους μαθητές μας που προσπαθούν να χωρέσουν, να χωρέσουν κάπου. Και που με άφησαν να μπω για λίγο στα προσωπικά τους συναισθήματα. Αυτό που προσπάθησα είναι να τους βοηθήσω να δουν πως είναι ποιητές και δεν το γνωρίζουν. Μαζί ανιχνεύσαμε την κουζίνα της μνήμης, του «μαζί», της παιδικής ηλικίας, της απώλειας, της ευγνωμοσύνης. Δεν είναι η τροφή το θέμα. Ποτέ δεν ήταν. Είναι η αγάπη που περνά μέσα από τα χέρια.
Θέλω μέσα από την καρδιά μου να ευχαριστήσω τον κ. Πάνο Πολυχρονόπουλο, που πρώτος πίστεψε σε αυτή την παρουσίαση, την κα Ελένη Καμμένου που έδωσε κόπο και χρόνο, την κα Έφη Καλλινδέρη για την έμπνευση και την επιμονή, τον κ. Γιώργο Ντόκο και τα παιδιά της χορωδίας που έμειναν με ρομαντισμό και πλαισίωσαν την εκδήλωση, τον κ. Μιχάλη Πολυκανδριώτη για την τεχνική υποστήριξη και το μοίρασμα του ταξιδιού και τον διευθυντή μας κ. Αθανάσιο Μπαλάσκα για την αμέριστη υποστήριξη!Και βέβαια τα υπέροχα κορίτσια και αγόρια που ακούμπησαν κάτι από την ψυχούλα τους σε αυτή την παρουσίαση. Και την ομόρφυναν με την παρουσία τους!
Γιώτα Αθανασίου, ΠΕ02 Φιλόλογος
