Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 13/11 η τρίτη συνάντηση της ομάδας. Διαβάσαμε το διήγημα «Ένα εστιατόριο που το λένε Le ventre de Paris» της Σώτης Τριανταφύλλου (συλλογική έκδοση Κύμινο και Κανέλλα. Αθήνα: 1998. Πατάκης. Σειρά Κείμενο και Εικόνες, υπεύθυνος Μισέλ Φάις) και συζητήσαμε γι’ αυτό και με αφορμή αυτό.
Η ιστορία της ξανθής, λυγερής και θεληματικής γιαγιάς, που αποστρέφεται την κουζίνα κι όμως ανοίγει εστιατόριο, με τη στήριξη του δάσκαλου παππού, διατρέχει τον 20ο αιώνα, από την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές του ’20 μέχρι την μετεμφυλιακή περίοδο. Γνωρίσαμε μια ηρωίδα χαριτωμένη και «διαφορετική», που πέρασε τη ζωή της με έναν άντρα που τη στήριξε σε κάθε «παραξενιά» της, με τον οποίο κατάφερε να ζει αγαπημένη, παρά τα κοινωνικά κλισέ της εποχής, δημιουργώντας ένα ζευγάρι αλλιώτικο από τ΄ άλλα. Από τη συζήτηση για τις σχέσεις του ζευγαριού στο συγκεκριμένο ιστορικοκοινωνικό πλαίσιο αλλά και διαχρονικά, οδηγηθήκαμε σε σκέψεις για την αλλοτριωτική επιβάρυνση των εργαζόμενων γυναικών με το οικογενειακό νοικοκυριό. Εξάλλου, όπως το έθετε πάντα η γιαγιά«Το μαγείρεμα είναι ένα επάγγελμα όπως όλα τ’ άλλα και (…) πρέπει να το κάνεις και να πληρώνεσαι».
Συμφωνήσαμε να συναντηθούμε και πάλι τη Δευτέρα, 2 /12, στις 19:30.
Η ομάδα φιλοδοξεί να συναντάται συστηματικά (1 ή 2 απογεύματα τον μήνα) με σκοπό την ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων και τη σχετική συζήτηση, ύστερα από κοινή συμφωνία. Είναι ανοιχτή σε εκπαιδευτικούς, μαθητές, γονείς, το προσωπικό του σχολείου, γείτονες, καθώς και σε όποιον άλλο είναι -ή επιθυμεί να γίνει- φίλος των βιβλίων και της βιβλιοθήκης.
